My name is Je and I am neat. I love pretty girls and I love to eat.
Actually, walang katotohanan lahat yan. Play of words. Or more of kumopya lang sa lyrics.
Ako nga pala si Je, isang bum.
Ito ang pinakarecent pic ko. Ganito ang chewra ko pag bagong gising.
Naisip ko lang naman na di ko rin naman papatulan itong 30-day challenge kung hindi ako bum. Pero si Red talaga ang driver netong pagblablog e. Visit ninyo yung blog niya: http://reduy.wordpress.com/. Anyhoo, kaka-resign ko lang kasi sa trabaho ko for more than three years. Kung dedication lang din ang pag-uusapan, I am very dedicated to my job, alam ninyo yang lahat. Ahahahaha. Pero I have my reasons pero saka ko na lang ishe-share or baka hindi na rin necessary. Ang press release ko kasi ay mag-aasawa na ako. Good thing na may naniniwala pa naman. Alam ninyo naman kung gaano ako kaambivalent sa pag-aasawa. Lolx.
Anyhoo, for day 1, sabi ay introduce yourself. Most of the time, gusto kong magpaka-unique e. Yung ako lang ang nakakaisip. Kaya pag introduction nung college, sinasabi ko lagi, “Ako si Je. Isang Filipina.” Pa-stand out. Ahahahaha.
Sige, punta tayo sa basics. Ako ay 25 years old – kakaquarter-life crisis lang. Pero I do not look my age. I do not look my age? I think so. Papasa pa akong college student. Meron kaming reunion one time at sabi nung isa naming kainuman, wala daw nagbago sa akin nung high school. Somehow, natakot ako kasi parang di ako nagproprogress as a person. Pero kaartehan ko lang yun. I will turn a year older this month, kaya rin partly ako nag-blog. Isang anak ng Pasig – never kong ipagpapalit ang Pasig sa puso ko. Or ang Bagong Ilog for that matter. Panganay sa apat na magkakapatid – I think, pwede kong mapanindigan yung pagiging ate ko. More of primary purchase decision maker ako sa bahay e.
Contrary to popular belief, di ako mahilig sa pusa. Pero mahal ko yung mga pusa namin. Gets? Mahilig lang talaga ako sa mga ganitong logic – pampalito, pero may point.
Hala, wala na akong maisip na pang-introduction. Nasabi ko na kasi yung trabaho ko dati, yung mga pusa namin, at konting basic information. Ahaahahahahaha. Most of the time, yan lang ang tinatanong sa akin. Ahahahaha. Kumusta na yung trabaho mo? Kumusta na yung mga pusa ninyo? In short, boring talaga ako as a person.
Kung gusto ninyo talaga akong makilala and learn kung gaano ako ka-boring as a person, ifollow ninyo lang ako sa twirrer, @dilimanista. Kung itutuloy ko itong blog na ‘to, am sure you’ll learn more about me.
Pwede na bang dumako doon sa 15 interesting facts? O heto na.
- Meron akong affinity na maging late – kahit anong aga ng gising ko. Actually on a regular basis, 3 hours before the time ako kung gumising. Pero mabagal lang talaga akong kumilos. At maraming unnecessary activities in between. Naalala ko tuloy yung ang aga kong nagising tapos merong magandang movie tapos lunch time na ako pumasok.
- Tulog mantika ako. Nung nagdorm ako, gising na lahat ng roommates ko pero di pa ako gising hahahaha. Maski pag out-of-towns, nagpapatawag pa ako sa Nanay ko para lang magising ako. Meron pa ngang time na 3 cellphones ang inalarm ko para lang magising. Pero dati, merong nag-payphone pa para lang gisingin ako. Ayun o. Ahaahahahaha.
- Pinakamahabang tulog ko na ang 21 or 22 hours yata – parang tanga yung buong araw ka lang natutulog ano. Pero pinakamahabang gising ko na ang 40+ hours para sa Psych 135 paper. Pero ngayong tumatanda na ako, hanggang 30+ hours na gising na lang ang kaya ko.
- May pagkamasokista ako. Gusto ko pag nakakaramdam ako ng sakit. Pero hindi ko naman siya hinahanap. Di naman ako sa hazard sa sarili ko. Pero pag nandiyan na yung pain, more of ninunurture ko siya. Di ako nagpepainreliever. Gusto ko yung sakit ng ulo, yung tipong mabibiyak na yung ulo ko. Yung tipong luluwa na yung mata ko. Gusto ko rin yung singaw. Usually pag may singaw ako, kakain ako ng maanghang, tapos itatapat ko yung chilli sauce doon. Gusto ko rin yung sakit ng ngipin. Gusto ko rin yung sakit ng puson. Gusto ko rin yung sakit ng puso. Ayun o. Ahahahahahaha. Pero di ko gusto ang sakit ng tiyan. Hindi ko kasi siya matantiya e. Di mo alam kung masakit lang ba siya or majejebs ka na or masakit lang siya.
- Speaking of which, di ko bet yung mga bagay na di ko matantiya. Kumbaga, yung mga walang basehan. Ayaw ko ng alanganin. Nahihirapan akong i-deal with ‘tong mga bagay na’to pero inevitable naman kasi everyday naman meron ganito. Pero I get by each day. Ayaw ko lang naman sila.
- Kaya ayaw ko rin ng mga surprises. Kasi di ko siya matantiya e. Di ko alam kung sapat na ba yung binibigay ko from my end to answer the surprise. Pero shempre, kahit naman sino ay gusto ang sinusurprise sila – in a good way.
- Pero mahilig akong magbigay ng surprise. Ang labo ano. Yung tipong out of the blue, like head over heels na surprise. Ito yung naeexcite akong isipin at gawin. Favorite ko rin ang magbigay ng regalo or anything special. Over the top, ganun levels. Pag ganito, binibigay ko talaga yung best ko. Kaya lang, most of the time, am limited by my resources and availability ng gamit. Or di cooperative yung mga tao sa mga gusto kong mangyari.
- Di ako mahilig kumain. Like kung gutom lang, pwedeng kumain ng kahit ano. Pag busog na at ayaw kong kumain, e di ayaw ko na. Tapos di rin ako malakas kumain. Siguro three-fourths of a serving lang yung most kong makakain. Tapos may mga pagkain pa akong hindi kinakain – pipino, pickles, watermelon, melon, okra. Pero mahilig ako sa maalat, maanghang, at maasim. Not so sa matatamis – except brownies. Pag brownies, pwede akong makipag-away.
- Pero favourite ko shempre ang luto ng Nanay ko. Best in cooking din kasi siya. Favorite ko yung sinampalukang manok, pakbet, menudo, pinapaitan, dinakdakan na malamig. Pwede na ang kare-kare, yung kaldereta kasi kulang sa anghang, at marami pang iba. Di niya specialty ang fried chicken, na kere lang naman din.
- Meron akong tendency na maging noob, lalo na sa mga techie gadgets. Pero hindi naman yung tipong nakakasira ha, more of tanga-tangahan talaga. Kaya ayaw ko yung nagpapalit ng cellphone, laptop, media player. Kasi it takes a while pa for me to be comfy with a gadget.
- Meron akong mga altered egos na masasabi pero puro pangalan lang. Si dilimanista ang aking default web identity. Tapos yung tanga-tangahan split niya si tubelight. Di masyadong maka-gets e, or may need na maka-gets. Ahahahaha. Tapos ang consumer name ko ay Nina, wala pa siyang apelyido e. Baka Lopez na lang. Tapos ang survey name ko ay Sydney Bristow.
- Hmmmm, ano pa ba? Di ako mapangdaot na person in general, except sa mga artista. Naniniwala ako na valid ang reasons ko para i-point out ang flaws nila bilang yan ang tinatawag ng industriya nila e. Pero may reasons naman ako kung bakit ko sila hate. Sana lang walang mang-bash sa akin dito ano. Sa mas nakakakilala sa akin, kilala na nila kung sino talaga ang mga hate ko. Lolx. Namiss ko na si Yaya. =)
- Left handed ako. Secret lang ‘to, pero natutuwa ako pag may nagiging kakilala akong leftie. Kasi feeling ko special kami e. Hehehehe.
- Merong tendency na magsparkle yung eyes ko. Ewan ko ba diyan. May kakasabi lang sa akin e, as I type this. Lolx.
- Meron akong birthmark sa pwet. Kaya lahat ng misfortunes, sa akin ninyo isisi. Dati tumirik yung bangka namin sa gitna ng Ilog Marikina. Ako yung may kasalanan nun. Pati yung earthquake sa Japan, akin yun.
Haaaaay, salamat at 15 lang. Wala na akong maisip e.
Hahabulin ko pa yung dalawang blog entries later. Later na lang please. Ahahahaha.
Sana lang din maging @superstarmarian ang levels nito – MEYNTEYN!
